(Goblin)
Tunggu!
- Saya belum habis... - Apa
Awak ikut saya melalui pintu itukah?
Kita di mana?
Apa yang berlaku? Kita di mana?
Kita di Kanada.
Kanada...
Negara daun mapel?
Mana aurora?
Kita berada di luar negarakah?
(Episod 2)
Hebatnya!
Tak tahu pula awak boleh buat begini.
Awak juga boleh. Apa awak ini?
Jika kita benar-benar di Kanada...
...dan jika awak boleh buat macam ini...
...saya dah buat keputusan.
- Apa maksud awak? - Saya dah buat keputusan.
- Apa awak mengarut ini? - Saya akan kahwini awak.
Saya yakin awak ini goblin.
Saya sayang awak.
Awak berlagak macam baru kali pertama dengar pula.
Sudahlah.
Awak tak tolak.
Okey. Mari ke sana.
- Anggaplah ini bulan madu. - Hei.
Hei.
Saya nampak seperti orang tempatan, bukan?
Tak nampak macam ini kali pertama saya di sini, bukan?
Menakjubkan.
Selamat Hari Krismas.
Boleh tolong ambilkan gambar?
Saya nak simpan saat ini dalam memori saya.
Tengok ini.
- Kalau awak tekan ini, ia akan... - Saya tahulah.
Saya tak sangka pula.
Tangkap selepas kiraan ketiga.
Tak nak.
Apa ini? Awak nak ke mana?
Tunggu saya.
Betullah ini negara daun mapel.
Karpet merah ini untuk sayakah?
Awak rasa bangga berjalan bersama saya, bukan?
Leganya.
Saya ingat awak akan cakap, "Bangga? Jangan mimpilah."
Apa maksud tanda itu?
Pari-pari datang ke sini.
Di sini?
Pari-pari sebenar?
Hebatnya. Romantik.
Awak bernasib baik.
Kenapa?
Pari-pari datang ke sini.
Awak dah jumpa satu. Tinker Bell.
Sedihnya dah ada orang yang boleh nampak saya.
Macam mana awak tahu yang saya ada di sini?
Semua tanda itu untuk kita cipta memori romantik.
Oh ya, apa nama bandar ini?
Quebec.
Saya suka nama itu.
Awak tahu tak?
Jika kita tangkap daun mapel yang sedang gugur...
Awak dapat tangkapkah? Buang.
Kenapa nak buang pula?
Jika awak tangkap daun mapel yang sedang gugur...
...awak akan bercinta dengan orang yang berjalan bersama awak.
Awak sengaja reka cerita, bukan?
Taklah.
Sama seperti kata-kata yang kita akan berkahwin dengan cinta pertama kita...
...jika berjaya tangkap bunga sakura yang sedang gugur.
Awak cakap awak sayang saya.
Awak goblinkah?
Tak.
Sebab itulah. Buanglah.
Kenapa awak cuba tangkap?
Kerana saya berjalan bersama jejaka kacak itu.
Jejaka kacak?
Saya nak pergi dekat jejaka kacak itu.
Dia hantu orang Kanada.
Takutnya saya.
Saya rasa tak sihat selepas bertentang mata dengan hantu itu.
Kenapa awak takut? Bukankah awak selalu nampak hantu?
Dia bercakap dalam bahasa Inggeris.
Hantu yang bercakap dalam bahasa Inggeris lebih menakutkan.
Kenapa dengan awak ini?
Bukankah ini hotel?
Walaupun ini negara asing, tapi awak tak boleh bawa saya ke sini.
Tadi awak cakap lain, kenapa kita di sini pula?
Awak cakap awak ingin kahwini saya.
Awak goblinkah?
Tak. Tunggu di sini.
Awak nak ke mana?
- Ada hal. - Apa dia?
Tak bolehkah saya ikut?
Ini kali pertama saya di luar negara dan saya takut.
Awak takut tapi awak berlari-lari macam itu?
Itu kerana...
Kerana saya tahu awak ada, jadi saya rasa selamat.
Lamakah? Awak nak jumpa siapa?
Perempuan? Saya dah agak.
Tentu itu sebabnya awak sanggup datang sejauh ini.
Ada sebab kenapa awak cakap yang saya bukan pengantin goblin.
Saya faham. Pergilah.
Tapi saya tak ada duit. Tak ada pasport.
Saya tak kenal sesiapa dan tentu saya akan panik...
...tapi saya terpaksa tunggu berseorangan.
Awak faham maksud saya, bukan?
Tak.
Maksud saya, tak bolehkah awak pinjamkan 10 dolar?
Tak kisahlah awak sengaja atau tidak...
...kalau awak tinggalkan saya, boleh saya hubungi kedutaan nanti.
Kalau saya buat begitu, serulah saya.
Itu lebih cepat daripada pergi ke kedutaan.
Perlukah dia cakap begitu semata-mata nak jimatkan 10 dolar?
Tak perlulah.
Lupakan saja. Jangan bagi!
Jangan pinjam. Jangan nak beri pula.
Dia betul-betul pergi?
- Baki dan resit. - Terima kasih.
Terima kasih.
Ini borang untuk roh yang sesat.
Ia mesti diisi sendiri.
Tapi kenapa ada roh yang hilang?
Saya hanya dengar tentang kewujudan mereka...
...tapi tak pernah uruskan mereka.
Ia terjadi bila dewa buat hal.
Manusia memanggilnya sebagai "keajaiban".
Kita panggil "roh yang sesat".
Kes awak ini keajaiban juga?
Ini semakin pelik.
Dia tiada dalam senarai hidup, mati, dan senarai nama.
Jadi saya tak tahu peraturan mana yang patut saya guna.
Sakit kepala saya mendengarnya.
Bila awak akan isi dokumen ini?
Entahlah.
Saya dengar awak dah pindah.
Tak buat parti?
Saya menyewa saja.
Saya juga ingin pindah, tapi simpanan tak cukup.
Tuan rumah saya asyik cakap yang dia mimpi malaikat maut.
Saya bimbang.
Bukankah saya dah pesan pada awak untuk periksa dulu?
Saya benar-benar ingin tinggal di rumah atas bumbung.
Awak tak rasa pelikkah?
Kenapa kita perlu tempat tinggal...
...dan rasa mengantuk dan lapar seperti manusia?
Saya asyik kerja lebih masa. Letih betul.
Kebelakangan ini saya bawa coklat ke mana saja saya pergi.
Oh ya, ada seorang wanita cantik dalam Kelas 23.
Awak dah jumpa...
Awak pergi begitu saja lepas langgar saya?
Apa ini?
Saya dah agak. Awak mabuk!
- Selamat bertugas. - Siaplah awak.
Kenapa dengan awak ini? Saya tak mabuklah.
Badan awak elok saja. Kenapa nak marah-marah?
Mari ke balai polis. Saya ingin buat aduan.
Lepaskan saya.
- Apa? - Lepaskan! Sekarang!
- Bunuhlah kalau berani. - Lepaskan saya.
Park Yong-won, Kim Hye-ryung.
4 Oktober 2016, 2:22 pagi.
Sebab kematian adalah kemalangan jalan raya.
Ini nama kamu berdua, bukan?
Minumlah.
Ia akan buat kamu lupakan tentang kehidupan ini.
Perlukah...
...saya lupakan semuanya?
Termasuklah kebencian saya terhadap dia?
Hei, kita berdua mati...
...kerana nasib malang awak. Kenapa masih nak berdendam?
Ini untuk kebaikan awak.
Melupakan itu juga sebahagian daripada rahmat.
Kenapa awak beri dia saja? Bagaimana dengan saya?
Awak perlu ingat semua kesalahan yang awak telah lakukan.
Ini bukan kali pertama awak langgar orang.
Tolong saya...
Pada awalnya...
...awak akan menyesal sebab tak dapat minum teh ini.
Kemudian...
...awak akan tertanya-tanya kenapa awak tak diberi teh ini.
Kemudian awak akan sedar...
...yang awak tak boleh putar semula masa...
...dan awak kini berada...
...di dalam neraka.
Badan awak akan rasa macam disiat-siat hingga berkecai.
Untuk setiap saat awak rasa sakit, awak akan kesali perbuatan awak...
...tapi kesakitan itu takkan berhenti.
Untuk selamanya.
Maafkan saya.
Tolong maafkan saya.
Tak tahulah. Bos saya ada angin sendiri.
Saya kenal seseorang yang hidup dia terseksa...
...dengan setiap memori kehidupan dia.
Tentu sudah berkali-kali dia merayu...
...untuk keampunan.
Tapi tak ada gunanya.
Dia masih...
...hidup dalam penderitaan yang abadi.
Di sinilah bersemadinya anak kecil yang...
(Yu Geum-sun, Lahir di Goryeo, Bersemadi Di Sini)
...saya tinggalkan bersama Goryeo...
(Yu Moon-soo, Kawan dan Guru Yang Baik)
...bersama cucu dan cicitnya.
Dulu saya pernah anggap hidup saya sebagai rahmat.
Tapi sebenarnya...
...ia adalah hukuman.
Saya tak boleh lupakan...
...setiap kematian.
Apa khabar?
(Yoo Geum-sun)
Kamu semua sihat?
Saya masih lagi hidup.
Tak pernah tenang.
Jumpa pun awak.
Saya suruh awak duduk diam.
Saya tak buat apa-apa.
Awak tak sedar pun yang saya datang.
Tempat inikah awak nak pergi itu?
Dah selesai pun. Saya baru nak pulang.
Nama awak saja yang tak tertulis di sini.
Awak memang selalu tinggalkan hidup awak macam inikah?
Berapa kali?
Saya tak kira.
Helo. Saya Ji Eun-tak.
Saya akan kahwini awak 200 tahun akan datang.
Tak.
Nampaknya tak.
Tapi walaupun 200 berlalu, awak tetap nampak kacak.
Ada masanya awak kejam...
...tapi jangan risau. Awak okey saja.
Saya pergi dulu.
Pergi dulu.
Berapa lama awak tinggal di sini?
Cukup lama untuk lihat pondok berubah menjadi hotel.
Saya sentiasa pergi dan kembali semula.
Di sinilah rumah pertama saya selepas meninggalkan kampung.
Sayangnya. Awak patut beli pondok itu.
Kalau beli, tentu hotel ini milik awak sekarang.
Jangan cakap hotel ini...
Kenapa awak pandang saya begitu?
Awak nak makan ini?
Dari mana awak dapat ini? Awak tak ada wang.
Sebab itulah saya curi.
Makan cepat dan hapuskan semua bukti.
Apa?
Awak percaya.
Orang itu kasihan dan beri saya sebab saya asyik tengok dia.
- Tapi betulkah ini hotel awak? - Bukankah awak dah terlewat?
- Untuk apa? - Sekolah.
Pukul berapa di Korea sekarang?
10:00 pagi.
Habislah saya.
Patutkah saya tinggal di sini saja?
Jadi pendatang asing lebih baik daripada lewat, bukan?
Rasanya itu lebih baik.
Seronoknya.
Rasa seperti baru terjaga dari mimpi.
Saya tak pernah bayangkan saya akan ke luar negara.
Kerana awak, saya dapat pergi.
Terima kasih.
Saya pergi dulu.
Ini bukan mimpi lagi, jadi saya perlu ke sekolah.
Walaupun saya menyusahkan, janganlah ambil hati.
Ia sebab saya rasa sangat teruja.
Eun-tak. Dah pukul berapa ini?
Sekarang pukul berapa?
- Saya minta maaf. - Awak pelajar senior.
Tapi awak datang ketika waktu kelas ketiga?
Inikah sikap awak sebagai pelajar? Awak tak nak datang ke sekolahkah?
Awak dah mohon kolej, jadi awak fikir semua dah selesai?
Awak fikir awak dah diterima.
Saya dengar awak tak mampu bayar wang pendaftaran.
- Maafkan saya. - Kenapa awak lewat?
Saya tahu awak tak ada ibu bapa dan tinggal dengan mak cik awak.
Tapi bukan awak saja. Semua orang pun sama.
Jangan susahkan pelajar lain hanya kerana awak tak dapat ke kolej.
Saya akan masuk ke kolej.
Tengoklah dia ini.
Pergilah. Siapa yang larang?
Saya cakap elok-elok, tapi awak masih macam ini.
Tunggu sekejap.
Helo, puan.
Ya.
Tak adalah.
Ketika hujan turun begini...
...apakah yang memayungi anda?
Adakah suara yang menjawab panggilan anda?
Atau memori menyaksikan sesuatu bersama?
Atau kali pertama anda berjalan seirama?
Ada sesiapa yang terlintas dalam fikiran anda?
Betul. Dialah orangnya.
Saya akan mainkan lagu pertama.
Awak sibuk?
- Ya, sibuk. - Ikut saya.
Ikut saja tapi jangan terlalu rapat.
Pastikan ia penting atau saya kerjakan awak nanti.
Itulah yang saya ingin periksa.
Takdir saya.
Apa dia mengarut ini?
Kenapa awak keluar dari situ?
Pelik, bukan?
Dia buat sesuatu yang malaikat maut pun anggap pelik.
Apa? Siapa?
Buat apa?
Buat sekali lagi.
Lebih dekat.
- Apa awak buat ini? - Apa? Kenapa?
Saya kuat bersaing. Awak nak ke mana?
Saya hanya goblin. Pergi dari sini.
Pergi jauh. Pergi!
Berani awak pergi begitu saja?
Apa dia? Apa yang saya tak boleh buat?
- Encik Penyewa? - Terkejut saya.
Awak buat apa di luar ini? Cuaca sejuklah.
Pak cik mana?
- Di dalam. - Tak.
Sebenarnya saya datang untuk berjumpa awak.
Berhenti.
Awak tak suka disentuh rupanya.
Ia bukan hal yang penting.
Saya hanya ingin tahu jika semuanya baik saja.
Adakah rumah ini tiba-tiba jadi lembab?
Atau di luar tiba-tiba...
...menjadi terang?
Saya hanya mahu pak cik awak pergi...
...secara tiba-tiba.
Betul, bukan? Saya juga berharap yang dia ke luar negara segera.
Saya tak faham kenapa orang seperti dia...
...buat di Korea.
Awak rasa begitu juga, bukan?
- Tak. - Awak tak rasa rupanya.
Saya akan selalu ke sini...
...jadi apa saya patut panggil awak?
Saya rasa tak sopan jika asyik panggil awak, "Encik Penyewa".
"Pak cik"...
...terlalu ramahkah?
Biar saya berterus terang.
Tolonglah saya.
Jika ada seorang lelaki tua datang dan tanya awak siapa...
...boleh awak beritahu yang awak hanya datang singgah saja?
Dia akan bunuh saya jika tahu saya sewakan...
...sebuah bilik.
Siapa lelaki tua itu?
Datuk saya.
Saya akan menyebelahi awak hingga saat akhir.
Saya janji.
Janji.
Jika saya buka pintu ini...
...saya akan berada di Kanada.
Kanada.
Awak nak gunakah?
Tak. Silalah.
Pelajar tahun akhir?
Macam mana cik tahu?
Biasanya mata kamu merah dan memakai seragam.
Mata saya.
Di mana awak tinggal?
Di sekitar sini.
Bagus.
Ambil ini.
Bayam.
Tiada apa pun. Saya terima daripada seorang lelaki.
Ada lelaki beri cik bayam?
Balik dan makan bersama keluarga awak.
Saya dah balik.
Kenapa awak balik lewat?
Saya terus balik selepas habis kelas.
Jangan lawan cakap.
Mak, saya lapar.
Mak pun lapar.
Aduh, awak hanya tahu duduk di rumah saja.
Pergi siapkan makan malam. Semua orang lapar ini.
Yalah.
Cubalah jawab sekali lagi.
Balik dan makan bersama keluarga awak.
Mak, tengok ini!
Dia cuba larikan diri.
Saya tengok di Internet. Ini Kanada.
Apa? Beri pada mak.
Saya tahu dia akan buat macam ini.
Awak ingin ke luar negara dengan duit insurans itu.
Awak cakap awak tak ada buku bank!
Tolong pulangkan. Ia hanya cenderamata.
Kenapa pula ini cenderamata? Apa maksud awak?
Bila awak pergi ke tempat begini?
Siaplah awak hari ini.
Ini cara awak balas budi?
Beginikah? Begini?
Pulangkan. Itu saya punya.
- Berani awak! - Dia teruja ingin lari.
Tengok kimbab ini.
- Sedapnya. - Mana buku bank awak?
Darah!
Apa yang sedap? Tangan awak?
Lembap.
Darah!
Apa yang kecoh sangat itu?
Darah! Mak, sini.
Saya luka.
Awak nak ke mana? Tunggu!
Dia boleh panggil dan ikut saya melalui pintu itu...
...tapi dia tak nampak pedang itu.
Awak siapa sebenarnya?
Saya akan kahwini awak 200 tahun akan datang.
Saya sayang awak.
Susahlah jika dia maksudkan apa yang dia cakap.
Rasa ingin tahu sentiasa mengatasi maruah.
Saya nak tahu sangat, jadi saya perlu tanya.
Sehari pun tak sampai tapi awak dah seru saya?
Lewat malam pula itu.
Saya sedang sibuk buat sesuatu. Awak tahu tak?
Saya tak seru awak pun.
- Awak seru. - Taklah.
Kali ini saya tak seru pun.
Tadi awak teringatkan sayakah?
Saya...
Saya dah agak.
Betullah. Awak teringatkan saya, bukan?
Awak asyik teringatkan saya...
...sebab itulah saya di sini walaupun saya sibuk.
Letih betul.
Saya boleh seru awak hanya dengan berfikir tentang awak?
Itu saya tak pasti...
...tapi saya agak sensitif, jadi eloklah kita berhati-hati.
Begitu.
Saya minta maaf.
Apa yang awak fikir?
Itu...
"Kanada sangat cantik."
"Tentu gembira jika saya tinggal di sana."
"Sekurang-kurangnya saya gembira untuk seketika."
Bila saya terfikir tentang itu...
...awak juga turut muncul.
"Dia pakai baju mahal."
"Jam yang dia pakai nampak lebih mahal."
"Hotel itu macam dia punya. Dia memiliki semua ini..."
"...tapi kenapa dia nampak sedih?"
Saya terfikir begitu.
Tak apalah. Tapi...
...kenapa awak berseorangan di luar lewat malam begini?
Macam mana awak tahu?
Saya harap saya tak tahu.
Saya tunggu mak cik saya tidur.
Sebaik saja dia tidur, susah untuk kejutkan dia.
Saya akan pulang selepas dia tidur dan keluar sebelum dia bangun.
Dia masuk tidur sekitar pukul 12:00 malam.
Jadi awak akan terus merayau hingga pukul 12:00 malam nanti?
Saya berjalan untuk bantu penghadaman.
Saya tahu.
Awak dah cakap tadi.
Tentu selera awak besar.
Saya tak nak awak salah faham.
Awak dah cakap tiga kali.
Awak boleh pulang.
Awak dah cakap tiga kali juga.
Tak sangka.
Saya nampak Ji Eun-tak dengan lelaki simpanan dia.
Lelaki itu tentu dalam lingkungan 30-an.
Dia dah tak betul.
Tangkap gambar.
Kami nak tengok.
Aduh, apa ini?
Kenapa tiba-tiba buka pintu?
Mak...
(Mencari Pekerja Sambilan)
Maaf.
Selamat datang.
Bungkus?
Saya bukan pelanggan.
Saya nampak iklan untuk ambil pekerja.
Tuan kedai ada?
Ada, di sini.
Awak pelajar sekolah tinggi?
Ya.
Cik ini pemilik kedai rupanya.
Cik amat cantik, jadi saya sangka cik pelanggan.
Betul. Pelanggan memang cantik...
...tapi dah lama saya tak tengok.
Cik...
...boleh tanya apa saja.
Saya...
...sedia untuk penuhi semua syarat yang cik letak.
Tak ada tempat untuk saya tuju.
Ketika saya berumur sembilan tahun...
...mak saya meninggal dunia dan saya terpaksa jaga saya sendiri.
Saya tak ada saudara-mara...
Lobak putih...
Lobak putih kami sangat sedap.
Saya tak ingat bila kali terakhir pelanggan minta lobak putih.
Awak nak?
Terima kasih.
Awak miskinkah?
Ya.
Sekolah? Awak berhenti?
Tak. Saya pelajar senior.
Untungnya masih muda.
- Apa? - Awak ada rancangan hari ini?
- Tak. - Jadi ini hari pertama awak.
Kerjalah.
Yakah? Terima kasih.
Saya akan buat dengan baik. Saya janji!
Okey. Buatlah.
Baiklah. Cik tak perlu suruh dan saya akan buat.
Inilah yang dia maksudkan dengan ayam.
Ya, inilah ayam.
Bila agaknya kali terakhir pelanggan minta ayam?
(Pekerja Sambilan, Ji Eun-tak)
Awak buat apa? Boleh dengar?
Apa ini?
Saya fikirkan dia tapi dia tak datang.
Saya berjaya cari kerja dan pemiliknya sangat cantik...
Awak makan stik mahal.
Tapi nak pinjamkan wang pun kedekut.
Apa kata guna telefon awak itu untuk tetapkan tarikh...
...seperti orang lain?
Saya suka macam ini.
Saya tak suka.
Awak tak pernah fikir apa yang saya rasakah?
Awak tak muncul bila saya fikirkan awak.
Saya tak peduli jumpa awak sambil merancang masa depan.
Saya sayang awak.
Bau stik.
Laparnya.
Aduhai.
Baju ini lebih elok, bukan?
- Baju apa? - Berbanding yang tadi.
Awak...
...tukar bajukah?
Baju ini sesuai dengan buku ini?
Saya rasa dia akan terus panggil saya.
Saya ingin kelihatan bijak dan sempurna bila dipanggil.
- Untuk siapa? - Boleh tolong fokus tak?
Anggaplah ini sebagai pakaian yang saya akan pakai ketika keluar.
Kacak. Berkilauan.
- Hebat. - Maknanya bukanlah ini.
Mana satu lebih bagus? CD atau LP?
Saya nak nampak macam saya dengar semua muzik dari klasik hingga pop.
Budak-budak sekarang...
...dengar muzik melalui fail.
Hei, lukisan mana satu lebih cantik?
Keluar.
Saya kumpul dari zaman moden hinggalah hasil tiruan.
Awak tidur begini?
Kenapa? Inilah cara tidur paling selesa.
Jangan buat begitu.
Ini bilik mayatkah? Nak saya taburkan bunga?
Biarlah saya tidur.
Saya akan kerjakan awak.
Awak buat apa itu?
Kain dah kering.
Bergembiralah.
Seluar dalam goblin sangat tahan lasak
Tahan lama dan kuat
Hentikan.
Ini lagu awakkah? Saya tak tahu.
Patutlah saya asyik teringat.
Seluar dalam goblin sangat kotor
Bau busuk dan sangat kotor
Saya kata hentikan.
Apalah yang awak buat dengan seluar dalam ini?
Jangan.
Kenapa mereka...
...boleh jadikan ia lagu?
Saya kata, jangan.
Apalah yang awak buat hingga manusia buat lagu tentang seluar dalam awak?
Betulkah awak...
...lelaki sejati?
Saya kata hentikan!
Ribut petir yang tidak dijangka kelihatan di Seongbuk-dong...
...dan telah menyusahkan ramai penduduk.
Pak cik tak apa-apa?
Ribut petir yang tak dijangka hanya datang...
...ke Seongbuk-dong.
Hei, kenapa terperap di sini?
- Deok-hwa. - Ya, ada apa?
Ada perkara buruk berlakukah?
Sebelum pak cik beritahu apa yang terjadi...
...ada perkara lain yang pak cik mesti beritahu awak.
Ini tentang rahsia keluarga awak...
...dan nasib tragis pak cik.
Jangan terkejut.
- Pak cik sebenarnya... - Goblin?
Atau ada perkara lain?
Sejak bila awak tahu?
Saya tahu masa saya berumur lapan tahun.
Saya mula curiga sejak saya berumur enam tahun.
Bila pak cik mabuk, pak cik akan buat emas dan berlagak dengan saya.
Pak cik dah lupakah?
Boleh tak kalau saya nak?
Tak boleh.
Menyampahnya.
Masa itu saya tahu pak cik bukan pak cik sebenar saya.
Sama macam sekarang.
Pak cik selalu begini. Takkanlah saya tak tahu?
Pak cik kena berhati-hati.
Pak cik juga mungkin buat silap masa berada di luar.
Awak kata...
...awak tahu pak cik ini goblin sejak berumur enam tahun?
- Ya. - Tapi...
...awak asyik bercakap kasar dengan pak cik dari dulu lagi?
Ya.
Tidak.
Hari ini ribut petir melanda...
...sebuah kawasan.
Mesti anda sangat terkejut.
Ahli meteorologis telah mengeluarkan...
...amaran hujan lebat di sebahagian kawasan Seoul dan Gyeonggi.
Trafik akan menjadi semakin sesak...
...berikutan jalan licin.
Kita dengar dari Wartawan Lee.
Walaupun hujan lebat melanda seluruh kawasan Seongbuk-dong...
...dan orang ramai tidak dapat keluar rumah...
Untuk mengurangkan kesesakan trafik...
...polis menggalakkan orang ramai menggunakan pengangkutan awam.
Hujan dah turun.
Bagusnya.
Apa yang bagus?
Kita tak ada pelanggan kalau hari hujan.
Kalau tak hujan pun kita tak ada pelanggan.
Kita memang tak ada pelanggan, jadi baguslah hari hujan.
Saya tak ada payung.
Saya ada banyak. Ambil saja satu.
Saya selalu malas nak bawa balik.
Pastikan awak tak bawa pulang ke mari.
Benarkah?
Saya dapat payung.
Ini kali pertama awak dapat payung?
Terima kasih.
Saya juga harap dapat payung dalam hidup saya.
Dah lemau.
Cik nak yang baru?
Tak apalah.
Saya tahu rasanya. Saya malas nak makan.
Cik nak ke mana?
Itu ayat tuan kedai, Cik Pekerja Sambilan.
Bila saya tak ada...
...awak patut curi tulang dan berehat.
Takkanlah pekerja nak curi tulang masa tuan kedai tak ada.
Saya patut kerja lebih rajin bila saya tak dilihat.
Kalau awak kerja lebih rajin bila tak dilihat...
...tuan kedai tak akan tahu.
Pergi curi tulang.
Dia sangat hebat.
Jumpa lagi.
Kami kembar tiga. Saya yang paling muda.
Mari kita lihat. Apa yang awak nak tahu?
Bukankah awak patut teka?
Awak ada masalah, bukan?
Saya tak datang sini kalau tak ada masalah.
Baik saya kira duit.
Oh Tuhan. Awak tak ada nasib baik untuk suami dan anak.
Awak suka keluar dan berseronok...
Saya tahu.
Dah takdir untuk saya berseronok dalam hidup.
Saya patut berhenti, bukan?
Awak lahir dengan nasib yang sunyi.
Awak hidup seorang tanpa saudara-mara.
Macam mana awak tahu?
Hidup awak macam kapal layar di tengah lautan.
Saya harap saya di atas kapal itu bersendirian bersama lelaki kacak.
Saya nampak lelaki dalam hidup awak.
Hati-hati dengan lelaki bertopi. Topi hitam gelap.
Saya harap lelaki bertopi itu seorang yang kacak.
Awak nak ke mana?
Ke kedai dobi.
Topi ini hanya untuk "cucian kering sahaja."
Saya selalu rasa topi itu menarik.
Ia buat awak nampak kelakar bila awak mengambil nyawa.
"Kematian jangan dicari. Dia akan mencari kamu."
Sebab itulah saya pakai topi ini.
Kematian hanya kenal saya bila saya pakai topi ini saja.
Topi ini melindungi saya daripada manusia.
Nasib baik manusia tak nampak awak.
Memalukan saja untuk dilihat.
Jaga diri.
Mungkin awak patut seterika sekali.
Awak hidup zaman bila? Ini sudah cukup bagus.
Lihatlah siapa bercakap. Siapa yang laminat daun sekarang?
Orang yang terima juga berfikiran kolot, jadi tak apalah.
Siapa? Awak ada teman lelakikah?
Hei, saya tak ada teman lelaki.
Dia hanya dapatkan saya kerja. Saya hanya berterima kasih.
Macam mana kalau dia salah faham lepas terima benda itu?
Dia tak peduli pun yang saya wujud, jadi dia tak akan salah faham.
Saya sediakan hadiah untuk awak...
Selendang saya. Saya tertinggal selendang saya.
Itu yang saya fikir. Awak boleh nampak saya.
Awak nampak saya 10 tahun lalu dan awak nampak saya sekarang.
Harap-harap bos tak kuncikan pintu.
Saya memang dungu.
Saya tak akan tertipu. Saya tahu awak boleh nampak saya.
Tiada orang di sini yang boleh lindungi awak sekarang.
Saya tahu yang awak tahu.
Awak dah pindah.
Saya cari awak selama 10 tahun. Akhirnya saya jumpa awak.
Awak tak patut cari saya.
Dalam hidup ini kami panggil sebagai "menghendap".
Awak tahu?
Saya akan saman awak.
Bukannya nama saya ada dalam senarai awak pun.
Awaklah roh yang sesat.
Kepala saya akan pening nak siapkan dokumen untuk 19 tahun.
Jadi...
...apa akan jadi pada saya sekarang?
Ajal saya dah sampaikah?
Saya hanya berumur 19 tahun.
Orang boleh mati ketika umur 9 atau 10 tahun.
Itulah kematian.
Tapi kali ini awak bersama siapa?
Pejamkan mata. Jangan lihat mata dia.
Dia malaikat maut.
Tidak. Awak tak boleh pandang mata dia.
Tak apa. Kami pernah berjumpa.
Mesti awak sedang bekerja.
Ya, tapi saya tak tahu apa yang awak buat.
Saya masuk campur dalam urusan hidup dan mati manusia.
Saya tahu. Saya rasa awak dah buat silap besar.
Gadis ini patut mati 19 tahun lalu.
Awak rasa saya nak dengar penjelasan awak?
Awak tak pernah belajar untuk tahu bila goblin bercakap dengan serius?
Jaga-jaga.
Saya mungkin akan masuk campur urusan hidup dan mati awak juga.
Kita lari dulu. Baru kita cari jalan lain.
Ikut sini.
Tak apa. Berdiri saja di sini.
Dia tak boleh ambil awak.
Dia dah cari saya selama 10 tahun.
Tak kisahlah.
Tak kisahlah kalau dia cari awak untuk 100 tahun sekalipun.
Tak ada malaikat maut boleh ambil gadis yang mahu mengahwini goblin.
Terutamanya bila belum sampai masa.
Jadi dia ialah...
Ya. Saya orangnya.
Sayalah bakal isteri goblin yang terkenal.
Apa awak nak buat sekarang? Awak masih nak ambil saya?
Nampaknya macam saya yang jahat.
Saya patut uruskan itu dahulu. Kita akan bincang lagi nanti.
Jumpa lagi. Mungkin kita akan terserempak begini...
...atau kita boleh buat temu janji.
Cakaplah. Awak nampak macam ada banyak soalan.
Nampak sekarang?
Awak goblin.
Saya tahu.
Kenapa awak tipu saya yang awak bukan goblin?
Pada mulanya saya tak tahu yang saya akan jumpa awak lagi.
Saya tak tahu awak wujud.
Tak ada siapa yang pernah ikut saya masuk ke pintu itu.
Bagaimana dengan lepas itu?
Saya tanya banyak kali lepas itu.
Saya tak rasa nak betulkan diri sendiri.
Awak tak akan dan tak pernah akan...
...jadi isteri goblin.
Jadi...
Siapa saya?
Hantu datang jumpa saya setiap hari bercakap tentang goblin.
Kalau saya buat tak tahu, mereka akan terus kacau saya.
Kalau saya bercakap dengan mereka, mereka asyik ikut saya.
Malaikat maut kata saya tak patut hidup...
...sedangkan saya hidup dan sihat.
Siapa saya sebenarnya?
Saya dah beritahu. Itu beban yang lahir bersama awak.
Awak tak patut cari saya dengan masalah awak.
Tak guna.
Awak memang jahat.
Awak ingat saya nak sangat berkahwin dengan goblin?
Jujur dengan saya. Awak ada sebab lain, bukan?
Adakah sebab...
...saya tak cantik?
Saya bukan jenis yang awak suka?
Betul, bukan?
- Bukan begitu. - Awak selalu kata begitu.
Itu yang awak kata masa awak bohong tentang goblin.
Awak cantik.
Saya dah hidup lebih daripada 900 tahun.
Saya tak mencari orang yang cantik.
Saya mencari orang yang boleh lihat sesuatu pada saya.
Sebab itu awak bukan bakal isteri saya.
Itulah sebabnya.
Sebab itulah awak tak ada makna pada saya.
Senang saja awak cakap dan sakitkan hati saya.
Jangan terluka.
Awak patut anggap diri awak bertuah.
Kalau awak nampak sesuatu pada saya...
...awak pasti akan membenci saya.
Jadi awak patut menafikan yang awak ini goblin.
Kenapa awak beritahu saya sekarang?
Sama sebabnya kenapa saya cakap saya bukan goblin.
Jangan seru saya lagi dengan harapan palsu.
Saya akan tinggalkan tempat ini tak lama lagi.
Ke mana?
Tak apalah. Tak perlu jawab.
Saya tak nak tahu sikit pun.
Siapa kata saya akan jadi isteri awak?
Saya 19 tahun, masa kemuncak hidup saya.
Saya tak akan seru awak lagi.
Awak hiduplah dengan cara awak.
Saya tak perlukan awak.
Saya hanya nak tahu rupa goblin dan sekarang saya dah tahu.
Sekarang awak akan mati?
Orang kata bakal isteri goblin bermakna kematian awak.
Malangnya, saya tak akan mati. Dia tak boleh lihat pedang itu.
Awak patut berikan dia masa.
Mungkin dia boleh lihat bila awak tak berpakaian.
Dia masih budak-budak.
Sebab itulah awak tak patut hampiri dia.
Kenapa awak lindungi dia? Awak kata dia tak nampak pedang itu.
Tak bolehkah awak ucap tahniah pada saya?
Saya akan hidup lebih lama sedikit.
Buat begitu di tempat lain saja.
Saya tak boleh hidup dengan goblin yang mengganggu kehidupan saya.
Saya tahu jalan mudah untuk menghalau awak.
Pintu keluar ada di sana.
("Raksasa Jahat Melawan Jiwa Yang Naif")
("Goblin Yang Membacakan Buku Untuk Anda")
("Isteri Goblin dan Kotak Ajaib")
Bukankah kakak terlalu tua untuk baca semua ini?
("Paradoks Goblin")
Kakak nak periksa latar belakang teman lelaki kakaklah.
Macam melihat akaun Facebook.
Awak juga akan buat bila awak besar nanti.
Teman lelaki kakak ada dalam cerita dongeng?
Dia puterakah?
Kakak harap begitulah. Kakak lebih suka putera kacak...
...kalau dia watak dalam cerita dogeng.
Tapi goblin?
Buku ini lebih seronok dibaca.
("Goblin Berwarna-warni")
Terima kasih.
Bagaimana dengan lepas itu? Saya tanya banyak kali lepas itu.
Saya tak rasa nak betulkan diri sendiri.
Awak tak akan dan tak pernah akan...
...jadi isteri goblin.
Awak memang tak guna.
Saya juga tak nak. Baik saya buang.
"Goblin Berwarna-warni"
Deok-hwa.
Hei, pak cik.
Dulu pak cik kata pak cik pernah merokok.
Lama dahulu.
350 tahun yang lalu.
Oh Tuhan.
Maafkan saya.
Kenapa dengan dia?
Dia dah buat begitu selama tiga jam.
Kelembapan ini...
Awak bukan buat keadaan jadi bertambah baik.
Ini awankah?
Saya datang nak tanya tentang itu.
Pak cik.
Janganlah turunkan hujan. Siapa nak bersihkan semua ini?
Ini memang masalah perempuan.
Muka lelaki yang akhirnya bercakap dengan gadis lepas 300 tahun...
...tapi akhirnya melukakan hati dia.
Apa? Saya tak buat apa-apa.
Nampaknya pergaduhan antara kekasih tak berakhir dengan baik.
Awak sedang berpisahkah? Yakah?
Oh Tuhan. Pak cik ada teman wanita?
- Cantikkah? - Dia 19 tahun.
Aduhai. Cantikkah?
Saya tak fikirkan dia pun. Saya tengah belajar tentang saham.
Jaga mulut awak, malaikat maut.
Jangan pandang rendah pada kuasa saya melihat masa depan.
Awak sedang fikirkan dia, goblin.
Apa?
Maaflah, itu tak menjadi.
Tapi pak cik patut minta maaf kalau pak cik sakitkan hati dia.
Apa pak cik buat di sini?
Deok-hwa, awak tak faham sebab awak masih muda.
- Diamlah. - Pak cik memang senyap pun.
Memang kasihan.
Tolonglah fahami pak cik saya.
Saya tak bangga pun dengan dia. Saya minta maaf bagi pihak dia.
Pergilah minta maaf macam lelaki sejati.
Cubalah jadi lelaki sejati.
- Awak nak ke mana? - Kedai runcit. Awak?
Ke kedai dobi.
Ini hanya untuk cucian kering.
- Saya nak pergi. - Selamat malam.
Saya ingat awak nak pergi ke kedai runcit.
Tapi di sini tak nampak macam kedai.
Saya pula ingat awak nak pergi ke kedai dobi
Awak putuskan untuk ikut saya? Dia tak ada di sini.
Yakah? Awak dah cabut nyawa dia?
Awak memang biadab, goblin.
Awak yang biadab sebab masuk rumah orang pakai kasut...
...malaikat maut.
- Mana dia? - Awak tak bunuh dia?
Awak suruh dia pindah?
Saya baru nak suruh tapi dia dah pindah.
Awak ingat saya tak dapat cari dia kalau dia pindah?
Tentulah. 10 tahun awak gagal cari dia.
Saya tak rasa awak dapat cari walaupun dia ada di sini sekalipun.
Jadi?
Ke mana dia pergi?
Awak mesti tahu. Di mana dia?
Tak apalah.
Saya akan tidur di sini setiap malam.
Ini bukan rumah sebenar saya.
Maafkan saya.
Dia tak ada di sini.
Hei.
Awak nampak saya.
Ya, saya nampak.
Saya nampak dengan jelas. Mari kita berbincang.
- Ke mana dia pergi? - Hei.
Awak menakutkan saya.
Apa yang berlaku?
Awak panggil saya bakal isteri goblin.
Kenapa?
Sebab itukah?
Ada nenek tua dari kampung yang beritahu saya.
Saya boleh agak...
...dia selamatkan awak kerana rupa awak.
Mak awak boleh tahan cantik.
Pusing ke sini.
Dia terbaring di tanah sambil tercungap-cungap.
Tiba-tiba dia hidup semula.
Masa itu musim sejuk...
...dan bunga sakura mekar di merata-rata tempat.
Sangat pelik.
Jadi goblin itu selamatkan saya dan mak saya?
Ya, saya tak berapa pasti...
...tapi saya rasa kamu berdua patut mati malam itu.
Malaikat maut datang tak lama selepas itu.
Dia sesat.
Dia selamatkan nyawa bakal isteri dia.
Romantik betul.
Diamlah.
Semua yang dia beritahu adalah benar.
Saya tak berhak nak benci dia.
Saya tak akan lahir kalau bukan sebab dia...
...dan ada kenangan selama sembilan tahun bersama mak.
Awak sedihkah?
Dengan goblin?
Awak marahkah?
Apa patut saya buat sekarang?
Awak nak...
...ikut saya?
Apa lagi awak boleh buat selain mengahwini dia?
Dia dah tertidur.
Oh Tuhan.
(Pekerja Sambilan, Ji Eun-tak)
Maafkan saya.
Awak ada pekerja bernama Eun-tak.
Oh Tuhan.
Selamat datang. Duduklah di mana-mana saja.
Saya bukan pelanggan. Panggilkan tuan kedai.
- Sekarang. Hal mustahak. - Cakap sajalah.
Gadis inilah pemilik kedai.
Awak pemilik kedai?
Saya mak cik Eun-tak.
Awak.
Siapa yang benarkan awak...
...ambil anak saudara kesayangan saya bekerja?
Awak macam tak sayang dia pun.
- Apa? - Awak tahu makna "sunyi"?
Dia macam itulah.
Apa maksud awak? Dia apa?
Nama dia Ji Eun-tak. Apa awak cakap ini?
Tak apalah. Saya kena cari juga.
Kenapa awak cakap dengan saya macam saya lagi muda dari awak?
Saya juga tak suka bila orang biadab.
Awak kena bertimbang rasa.
Apa kena dengan awak?
Oh ya.
Anak saudara kesayangan awak sepatutnya berada di sekolah.
Kenapa awak di sini?
Saya dah banyak kali telefon sekolah dia.
Ini jalan terakhir. Tak bolehkah awak bekerjasama?
Dia lari dari rumah dan saya bimbangkan dia. Itu saja.
Hei! Awak nak bertanggungjawab kalau dia hadapi masalah?
Biarkan saya. Anggap saja yang saya tak berada di sini.
Helo, awak apa khabar?
Saya masih sama.
Perempuan ini fikir...
...saya manis sebab saya cantik.
Dia menyusahkan saya tapi tak apalah.
- Budak ini. - Awak masih memukul orang?
Apa kata awak pukul perempuan?
Kesaksamaan jantina?
Awak tak patut begitu.
Apa? Awak nak datang?
- Alamatnya ialah... - Saya balik dulu.
Saya nak keluarlah ini. Jumpa lagi.
Saya balik, okey?
Saya balik dulu.
Apa awak cakap ini?
Dialek awak sangat teruk.
Saya tahu.
Saya kena buat sesuatu.
Awak sihatkah? Cakap lagi nanti.
Oh Tuhan, dia memang dah gila.
Kalau saya tangkap dia lain kali, saya sendiri akan bunuh dia.
Awak tak perlu datang sini.
Saya baru nak telefon awak.
Lihatlah. Saya dah agak.
Orang yang meminjam dari kami pun tak akan rasa tertekan begini.
Awak ingat saya datang ini semata-mata nak habiskan minyak?
Saya akan bayar semula bila saya jumpa buku bank.
Gadis itu lari dari rumah dan menyusahkan saya.
Saya pula...
...susah sebab awak tak jawab panggilan saya.
Saya bawa kereta ke mari.
Apa kata kalau kita pergi ke bukit yang senyap di luar bandar?
Kalau apa-apa berlaku pada saya, awak tak akan dapat semula wang.
Saya penjaga dia yang sah!
Tak sangka betul.
Awak memang pandai bercakap, bukan?
Dah berbulan awak cakap tentang wang insurans.
Awak pasti dia ada insurans?
Dia memang ada.
Kakak saya bayar insurans untuk mereka berdua...
...selama lapan tahun macam...
...dia tahu dia akan mati.
Jumlahnya ialah 150,000 dolar.
Tapi buku bank asyik hilang.
Saya asyik buka yang baru tapi masih juga hilang.
Benar.
Budak itu yang simpan.
Saya sumpah.
Awak kata dia belajar di mana?
Beri saya 30 dolar. Ini hal penting.
Saya akan bayar minggu depan. Mesej saya balik.
Helo.
Awak nak ke mana?
Siapa awak?
Awak tak patut lari dari rumah. Bahayalah.
Apa yang awak buat?
Tunggu. Jangan buat begini.
Mak cik awak risaukan awak! Masuklah cepat!
Saya ada soalan.
Dari mana awak dapat duit untuk sewa tempat ini selama 20 tahun?
Orang letakkan duit di atas meja masa pengebumian...
...untuk bayar perjalanan si mati ke alam seterusnya.
Saya dah menabung selama 300 tahun.
Awak tahu kenapa saya tak boleh tinggalkan rumah ini?
Dah lama saya tak dengar perkataan "menabung".
Saya ada banyak emas dan tunai.
Awak nak lada?
Awak tak pernah belajarkah?
Itu pinggan yang Louis ke-14 guna.
Tak guna.
Duduk diam.
Letakkan balik garpu itu.
Letakkan dulu pisau itu.
Saya memang tak tahu. Saya tak ada buku akaun.
Mak cik saya yang ambil.
Mak cik awak kata awak yang ambil dan simpan buku itu.
Maknanya salah seorang daripada kamu menipulah.
Betul, bukan?
Awak nak matikah?
Apa ini? Awak memang nak bergaduh?
Dengar, kami bukan orang yang penyabar.
Awak tahu ke mana kereta ini akan pergi?
Awak patut tahu dari berita apa yang terjadi pada gadis...
...bila mereka dibawa ke tempat terpencil begini.
Buku bank. Mana buku bank?
Saya tak tahu.
Mak cik saya yang berhutang. Kenapa awak buat saya begini?
Lepaskan saya. Saya akan laporkan pada polis kalau awak tak lepaskan.
Laporkan? Saya yang patut buat laporanlah.
Tak guna. Bawalah kereta betul-betul!
- Hei, lihat. - Apa?
(Goblin)
Terima kasih sebab selamatkan saya.
Sampaikan pada malaikat maut juga.
Jadi apa sebenarnya yang saya kena tengok?
Saya tak tahu dia di mana. Dia tak seru saya.
Dia tak seru saya, jadi saya tak dapat cari dia.
Mungkin saya ada fikirkan awak. Secara tak sengaja.
- Janji satu perkara. - Apa?
Kalau saya pergi, awak tak akan ganggu dia.
Jaga diri.
Saya akan pergi esok.